Vragen? Bel 030-4200000 of 06-19900000 [email protected]

In verzamelgebouw de KAN-TOREN, aan de Europalaan 400 in Utrecht vinden we heel veel leuke bedrijven! Een van die bedrijven is Edumara. Zij creëren Virtual Reality (VR) leeromgevingen zodat mensen niet het hele land door hoeven te crossen om ergens in een zaaltje rollenspellen te oefenen.

Om dit bedrijf beter te leren kennen nodigde ik oprichter Mitchell de Moll ui om met mij in gesprek te gaan in een aflevering van de Op de Pot Cast. Een podcast met afleveringen die net zo lang duren als de lengte van een gemiddeld toilet bezoek van de gast in die aflevering. De transcriptie van dat gesprek vind je hieronder. Lees of luister en maak kennis met misschien wel jouw nieuwe buurman: Mitchell de Mol. 

(p.s. onderaan deze pagina vind je een soundcloud-player waar je de podcast kan beluisteren)

 

Transcriptie: Mitchell de Mol en Jelle Drijver

Jelle: Hoe lang zit jij gemiddeld op de pot?

Mitchell: Ik doe heel veel andere dingen dan daadwerkelijk op de pot zitten. Dus internet kijken, internetwebsites, noem maar op. Ik zit toch wel gemiddeld twaalf minuten tot vijftien minuten.

Jelle: Twaalf tot vijftien, en dat is dan als je de telefoon bij je hebt?

Mitchell: Ja. Anders is het een redelijk snelle pitstop.

Jelle: Oké. Nou dan zet ik de timer op twaalf minuten.

Mitchell: Helemaal super.

Jelle: Dat is ook precies de tijd die wij met elkaar in gesprek gaan, twaalf minuten. Mitchell, we zitten nu op de zesde etage. Stel dat wij samen waren ingestapt op de begane grond en ik had gezegd ‘wie ben jij, en wat doe je?’, wat zeg je dan tot dat we tussen de begane grond en zesde?

Mitchell: Dan zou ik zeggen: Mijn naam is Mitchell de Mol. Ik ben eigenaar van Edumara en wat wij doen is wij bouwen met Virtual Reality, bouwen wij virtuele leeromgevingen waarin bedrijven hun werknemers in praktijksituaties kunnen laten belanden om zodoende scenario’s te trainen die net zo flexibel ingezet kunnen worden als een e-learning.

Jelle: We zijn op de zesde aangekomen, en dan gaan wij natuurlijk nog even verder kletsen want hier wil ik meer over weten. Hoe ben jij hier bij gekomen?

Mitchell: Eigenlijk vanuit de markt zelf. Edumara is ontstaan vanuit scholen omdat er een tendens is dat hoe meer wij met device eigenlijk omspringen, hoe meer device gebruiken, hoe moeilijker we dingen gaan visualiseren en wat je dus ook ziet is dat mensen zich steeds moeilijker kunnen verplaatsen in bepaalde scenario’s. We hebben heel veel onderzoek daarin gedaan hoe Virtual Reality kan bijdragen totdat we op een gegeven moment tot de Dutch Designweek aan kwamen. Daar stonden we met ja toch wel een mooie stand, en daar kwamen we in aanraking met bedrijven die zeiden, harstikke mooi onderzoek wat jullie daar hebben maar wij kampen met hele andere problemen.

Jelle: Welke problemen kampten zij mee?

Mitchell: Dat zij dus praktijktrainingen niet meer kunnen geven doordat ze te groot worden omdat ze te veel locaties hebben.

Jelle: En waarom is dat een probleem dan? Je kan toch met zijn allen bij Van der Valk in Amersfoort afspreken?

Mitchell: Ja zeker, alleen dat is zeer prijzig allereerst. We zeggen ook wel het is een beetje ineffectieve effectiviteit want ondanks dat je werknemers effectief bezig zijn, zijn ze niet effectief bezig voor het bedrijf. Ze leren voor zichzelf. Dus je bent afdelingen kwijt, het logistieke proces is best lastig want je moet iedereen daar naar toe krijgen of wel heel veel kopzorgen als je dat wilt gaan doen, maar er is een oplossing voor e-learnings, alleen die zijn dan weer niet zo effectief als praktijktraining.

Jelle: En met dat e-learning bedoel je, je logt in op een online leeromgeving en daar kun je video’s bekijken en vragen beantwoorden.

Mitchell: Correct, ja zeker.

Jelle: Er is weinig interactie.

Mitchell: Weinig interactie, klopt.

Jelle: En wat doen jullie dan anders?

Mitchell: Wat wij doen is zeg maar, wij zorgen er voor dat binnen die e-learning omgevingen dat we eigenlijk er voor zorgen dat als jij jouw theorie wilt oefenen, nog bijvoorbeeld een scenario waarmee je te maken hebt met een agressieve klant of een ontevreden klant, een beetje een make it en brake it scenario, dat moet je op de één of andere manier gaan oefenen, en als het niet met praktijktraining kan, de eerste keer waar je het dan vaak oefent is in een winkel of in het scenario zelf, dus daadwerkelijk met de klant. Als organisatie is dat altijd het scenario wat je niet wilt. Dus wat wij doen is wij zorgen voor dat er Virtual Reality omgevingen komen die je met je mobiel kunt bedienen. Dus je gaat met de bril ga je naar zo’n scenario toe en ga je een interactief rollenspel in waarin je daadwerkelijk zo’n scenario traint.

Jelle: Dus je zet de bril op, je staat opeens midden in die winkel. Het begint gezellig aan de kassa en in één keer gaat die man of die vrouw in de flipmodus en…

Mitchell: Wat doe je dan?

Jelle: Hoe kies je dan wat je doet? Wordt het dan gepauzeerd en ga je dan praten met een trainer of heb je verschillende keuzemogelijkheden in beeld en door je blik te fixeren, ik heb dat ooit een keer bij, die heb ik geïnterviewd Wenda Kielstra, dus voor de mensen die denken van hè hoe zit dat dan, consumentenonderzoek via Virtual Reality van Oscar, een eerdere aflevering van mijn Jelly Drijver Podcast, en dan fixeer je een punt op een antwoord, en als je er lang genoeg naar kijkt selecteer je die optie?

Mitchell: Correct.

Jelle: En dan gaat het scenario met die optie verder dan, en anders met de andere?

Mitchell: Ja. Dus het is ook interactief, het is dynamisch, het zal nooit dynamischer worden zoals in een echt rollenspel.

Jelle: Nee maar het scheelt heel veel kilometers, en tijd, en derving.

Mitchell: Zeker.

Jelle: Daar kan ik mij wel iets bij voorstellen. Wie maakt dan die training?

Mitchell: Dat doen wij. Het bedrijf heeft zijn e-learning vaak al op orde. Als je gaat kijken hoe onderwijs effectief is dan moet je drie E’s rekening houden. De eerste E is educatie. Dat is je theorie. Tweede E is entertainment en de derde E is empowerment, en empowerment is de noodzaak waarom je iets wilt leren. Dus wat gebeurd er bijvoorbeeld als je niet de kennis hebt in zo’n situatie, wat zijn dan de consequenties, en wij kijken dus naar e-learning an sich. Dus hoe ziet die er uit en waar gaan we Virtual Reality toepassen. Wij ontwikkelen alleen maar die Virtual Reality module die zij dan weer eigenlijk in hun eigen e-learning kunnen insluiten en op die manier kunnen inzetten.

Jelle: Oké, want ik kan mij voorstellen dat een brandweer of een politie weer een hele andere vraag zou hebben dan bijvoorbeeld een ziekenhuis met patiënten. Het lijkt me best een uitdaging voor jullie om dan die trainingen te ontwikkelen in Virtual Reality als het zo specifiek voor een beroepsgroep is.

Mitchell: Ja dat heb je helemaal goed want dat is ook een uitdaging.

Jelle: Maar dat doe je toch?

Mitchell: Ja zeker, en dat komt eigenlijk door onze eigen kennis. De educatieve kennis die wij hebben met de technische kennis die wij ook hebben. Dus wij kunnen zeg maar gewoon een Virtual Reality maar ook Augmented Reality bijvoorbeeld.

Jelle: Wat is ook alweer het verschil voor de luisteraars?

Mitchell: Bij Virtual Reality doe je de bril op dan zit je in een andere wereld, en Augmented Reality dat kun je bijvoorbeeld, dan wordt er een laag over de echte wereld heen gelegd.

Jelle: De helolens bijvoorbeeld.

Mitchell: Ja precies. Holo.

Jelle: De lens van Microsoft. Dan kijk je, of de Ikea app is ook een leuk voorbeeld.

Mitchell: Correct.

Jelle: Dan zie je gewoon meteen hoe de bank in jouw woonkamer staat. Dat is Audiomented, AR.

Mitchell: Precies, maar voornamelijk die educatieve kennis. Dus waarom zet je iets in en waarom is iets een toegevoegde waarde want dat is super belangrijk, en met die kennis kunnen we best wel snel een training vorm geven.

Jelle: Edumara. Edu snap ik, zal educatie zijn gok ik, maar Mara waar komt dat vandaan?

Mitchell: Ja wij komen dus vanuit het onderwijs en we zijn eerst met Augmented Reality gaan testen in het primaire onderwijs en voortgezet onderwijs, en toen leek het ons wel mooi om educatie met dat Augmented Reality avontuur neer te zetten.

Jelle: Edumara, grappig.

Mitchell: Ja precies, en nou ja zoals ik al net zei dat is doorgegaan.

Jelle: Jij bent gaan ondernemen hoe lang geleden?

Mitchell: Nou ondernemen doe ik inmiddels al acht jaar. De vorm waarin we nu bestaan is twee jaar.

Jelle: Wat heb je hiervoor gedaan is dan de volgende vraag?

Mitchell: Hiervoor heb ik trial en error dingen gedaan. Ik ben begonnen met een coaching platform. Daar leren coderen met websites, gewoon websites schrijven. Toen ben ik daarna doorgegaan om ouderen te helpen met de Sociale Bond, om eenzame ouderen met elkaar in contact te laten komen. Dat ging heel goed. Dat uiteindelijk ook weer weggezet want ja op een gegeven moment kostte dat naast mijn werk gewoon veel te veel tijd, en toen heb ik de klapper gemaakt, zwaailichthelm.nl. Dan denk je zwaailichthelm.nl maar dat was een zwaailicht boven op een helm.

Jelle: Een webshop met alleen maar dat product?

Mitchell: Ja eigen ontwerp, eigen modelrecht er op, nog steeds, is iets wat ik nooit wel zal doen.

Jelle: Dat loopt nog steeds?

Mitchell: Ja dat is nu even stop gezet omdat dit voorrang heeft, maar dat ging zo hard dat…

Jelle: Maar waarom zet je daar niet iemand op? Als ik dit zo hoor dan denk ik als het zo’n succes is waarom zou je het stopzetten omdat iets anders ook succesvol is.

Mitchell: Ja goede vraag.

Jelle: Als je zit te luisteren en denkt wat een kikken producten, geef mij een vergoeding dan ga ik het runnen voor Mitchell.

Mitchell: Ja absoluut, meld je aan. Het is ook ideaal.

Jelle: Terug naar Edumara, want je doet het niet alleen hè? Wim is jouw commerciële man.

Mitchelle: Wiebe.

Jelle: Wiebe, pardon. Jij hebt de codeerervaring en doet het technische en consultancy gedeelte.

Mitchell: Correct.

Jelle: Hoe zijn jullie bij elkaar gekomen? Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?

Mitchell: Wij zijn bij een grote telecomprovider zijn wij bij elkaar gekomen eigenlijk in hetzelfde team, waarin ik leiding aan hem gaf en op die manier was hij altijd wat eigenwijzer binnen het team. Wat ik alleen altijd maar kan aanmoedigen, eigenwijs is goed vind ik, en vooral verantwoordelijkheid geven over zaken en hij kon gewoon heel goed met die verantwoordelijkheid om ging, wist dingen ook gewoon anders te doen en beter te doen waardoor de winkel weer beter ging te draaien.

Jelle: Wiebe is één van de weinige mensen die…

Mitchell: Van koud bellen houdt.

Jelle: En daar ook nog eens goed in is.

Mitchell: Ja.

Jelle: Geen last van telefoonvrees.

Mitchell: Oh absoluut niet. Nee. Ik moet er ook aan geloven daardoor.

Jelle: Je bent dus acht jaar aan het ondernemen, twee jaar hier mee. Hiervoor heb je een soort excellarator achtig, hoe was het ook al weer?

Mitchell: Drie excallarator gedaan.

Jelle: Wat hield dat in?

Mitchell: Dan ga je eigenlijk leren hoe zet je een nieuw innovatief product in de markt.

Jelle: Wat zijn je lessons learnt?

Mitchell: Blijf jezelf, weet waarom je het doet heel goed, dus laat je niet drijven door het geld of wat dan ook maar ook echt een doel hebben waarom je dingen doet, want je ziet toch vaak als dat terugkomt in je gesprekken dat mensen daar fan van worden in plaats van het product, en natuurlijk is het een mooie aanzet om daarna fan twe worden van het product of het bedrijf, en begin met een MVP, minimal variable product. Wij zeggen altijd tegen de klant wij halen het wauw-effect express weg. Dus soms zien ze een korrelig beeld of wat dan ook. Dat is niet omdat haarscherp beeld kunnen produceren maar dat is meer van zie jij de toegevoegde waarde binnen dit floddertje, om het zo maar te zeggen, zie je er wat in. Als mensen daar wat in zien dan weet je dat als je de poeha er om heen gaat maken…

Jelle: …dat het nog vetter wordt.

Mitchell: Dat het nog vetter wordt.

Jelle: Straks tijdens lunch ook, en ik heb het in deze podcast ook wel eens vaker gezegd, voor elk probleem is een oplossing maar nog niet voor elke oplossing is een probleem.

Mitchell: Correct.

Jelle: Heel veel mensen gaan aan de slag en gaan dingen bouwen waar niemand op zit te wachten. Vind het zelf super vet en een jaar later gaan ze de markt op en dan blijkt dat er geen markt voor is.

Mitchell: En dat is zonde.

Jelle: Dat is heel zonde. Hoe pas je dat nu toe in Edumara?

Mitchell: Alles dus op die manier ontwikkelen van kleins af aan, ook bij de klant. Niet gelijk een monsteropdracht droppen want we hebben wel eens dat de klant gelijk zo’n monsteropdracht zou willen, en dan is het natuurlijk heel gek om dan te zeggen van laten we dat even niet doen. Ik snap dat je het in Europa wilt uitrollen maar laten we eerst in Nederland beginnen. Laten we eerst eventjes de parameters goed krijgen zodat we snappen wat is de formule binnen jouw organisatie en als we dat eenmaal correct hebben dan gaan we groeien. Ja dat levert gewoon partners op voor het leven zeg ik dan maar zo, en niet maar een eenmalige klant die zegt dat was leuk, doei.

Jelle: Wanneer had jij als ondernemer het zweet tussen jouw bilnaad staan? Wanneer was het heel spannend?

Mitchell: Poeh, dat is meer regel dan uitzondering als je zoiets doet. Wanneer had ik, toen de NOS langs kwam.

Jelle: Ja, dat vond je spannend?

Mitchell: Ja want de NOS kwam langs en we gingen niet naar een eersteklas maar naar een groep acht klas met voortgezet onderwijs spullen. Bij de NOS mag je ook niet bij enige interviews staan, dus je staat gewoon maar een beetje achter glas te kijken hoe de presentatrice eigenlijk het hemd van het lijf vraagt van al die kinderen. Het enige wat je kan zien is of ze lachen of niet. Ja, en dan is het wachten tot de eindmontage.

Jelle: Dat vond je wel heel spannend?

Mitchell: Dat was wel echt, want dat komt gewoon op televisie.

Jelle: Ja dat kan je maken of kraken.

Mitchell: Letterlijk, ja.

Jelle: En wat is je favorite failure van de afgelopen jaren? Je bent vast wel eens op je bek gegaan.

Mitchell: Vaak zat. Dat een contract niet goed liep voor een partnership en eigenlijk hadden we super veel, lees: we hadden alles ingezet daar op, en toen liep dat contract niet. Dus dat voelde als een failure aan waardoor we weer uit die tunnel kwamen en ineens allerlei andere oplossingen zagen en daardoor onze eigen oplossingen hebben kunnen ontwikkelen.

Jelle: Dus het was even heel vervelend maar het heeft goed uitgepakt.

Mitchell: Ja correct.

Jelle: Ja dit is nu eenmaal het concept, hier stopt het. Dit was het. Ik wil je enorm bedanken en super veel succes wensen met Edumara.